ਮੀਰਾ ਦਾਤਾਰ ਸ਼ਰਧਾ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੈਬ ਦੁਨੀਆ

- ਹਰੇਸ਼ ਸੁਥਾਰ WD ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਨਮਾਜ ਅਦਾ ਕਰਨ ਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਵੀ ਦੁਆ ਮੰਗ ਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਦਹਿਲੀਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਨਸੀਬ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਆਉ ਧਰਮਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇਸ ਕੜੀ ਵਿੱਚ ਮੀਰਾਂ ਦਾਤਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਗਾਹ ਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ ਟੇਕਣ ਲਈ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਉਨਾਵਾ ਪਿੰਡ ਚੱਲੀਏ। ਉੱਤਰ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਆਇਲ ਸਿਟੀ ਮੇਹਸਾਣਾ ਤੋਂ ਪਾਲਨਪੁਰ ਹਾਈਵੇ ਤੇ 19 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਹੈ - ਉਨਾਵਾ। ਇਸ ਖੇਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਹਜਰਤ ਮੀਰਾਂ ਸੈਯਦ ਅਲੀ ਦਾਤਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਗਾਹਮ ਜਿਸਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪਿੰਡ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਤੇ 600 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਸੈਯਦ ਮੀਰਾਂ ਦਾਤਾਰ ਦੀ ਇਸ ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਿਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆਸਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸ਼ੀਸ਼ ਟੇਕਣ ਨਾਲ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਸਹਿਤ ਕਈ ਹੋਏ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਨਤ ਮੰਗੀ ਜਾਵੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ-ਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਰਗਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਆਸਥਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਕਵੀ ਸ਼ਾਹ ਸੋਰਠ ਨੇ ਸੈਯਦ ਅਲੀ ਨੂੰ ਮੀਰਾਂ ਦਾਤਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੀਰਾਂ ਮਤਲਬ ਮਾਨਵ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦਾਤਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਦਾਨਵੀਰ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਸੈਯਦ ਅਲੀ ਮੀਰਾਂ ਦਾਤਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। WD ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਜਰਤ ਸੈਯਦ ਅਲੀ ਮੀਰਾਂ ਦਾਤਾਰ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਬੁਖਾਰਾ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਆਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁਸਲਿਮ ਤਾਰੀਖ 29 ਰਮਜਾਨ ਵਿੱਚ 879 ਹਿਜਰੀ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਖਾਨਪੁਰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਸੈਯਦਵਾੜਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।