ਨਰਕ

ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਰਕ ਦੀ ਸਜਾ ਸਾਰੇ ਦੁਰਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ। 'ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਬੇਹਤਰ ਹੁੰਦਾ' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੇ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।' ਨਰਕ ਦਾ ਅਨੰਤ ਦੰਡ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਅਸਵਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੂਰਖਤਾ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਹੋਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੇ ਨਰਕ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ? ਉਸਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਦੀ ਥਾਂ ਅਸਵਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ ਕਿ ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਥਨਾਵਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ- ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਅਨੰਤ ਨਰਕ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਅਤੇ ਸਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਰਕ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਸਦੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂਤਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਈਸ਼ਵਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਪਾਲਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਦੇ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਚੁਣਾਵ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਿਰੰਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਮਰ ਗਿਆ? ਕੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਰਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ? ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਲੀਦਾਨ, ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ? ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹਰ ਆਤਮਾ ਨਰਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੰਚਿਤ ਕਰੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਇਸਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਈਸ਼ਵਰ ਸਾਡੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਵਧੀਆ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਅਨੰਤ ਸੁੱਖ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਤਿੱਗਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਪਲ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਦਵੇਗਾ। ਗੁਆਚ ਜਾਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਬਚਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ। ਉਹ ਜੋ ਨਰਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਗੰਭੀਰ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਤੋਂ ਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਕੇ ਮਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘਮੰਡ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਨਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਮਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਨੰਤਕਾਲ ਲਈ ਨਰਕ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਲੈ ਲਵੇਗਾ। ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਦੰਡਿਤ ਆਤਮਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਹੋਣ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫਦੀ ਰਹੇਗੀ ਪਰ ਗੌਰ ਕਰੋ, ਵਿਛੜਨ ਦੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਦਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਦੱਬੇ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ।