ਵਿਸ਼ਵਾਸ : ਫਲਦਾਇਕ

ਕਿਸੇ ਫਰੀਸੀ ਨੇ ਈਸਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਫਰੀਸੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਬੈਠੇ। ਉਸ ਨਗਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪਾਪਣ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਫਰੀਸੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਇਤਰ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਉਹ ਈਸਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ। ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਉਹ ਈਸਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿਉਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂੰਝਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਈਸਾ ਦੇ ਪੈਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਤਰ ਮਲਿਆ। ਫਰੀਸੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਜਾਣਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਜਾਣ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ ਪਾਪਣ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਈਸਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੇ, 'ਹੇ ਸ਼ਮੀਨ, ਕਿਸੇ ਮਹਾਜਨ ਦੇ ਦੋ ਦੇਣਦਾਰ ਸਨ। ਇੱਕ ਪੰਜ ਸੌ ਦੀਨਾਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਦੂਸਰਾ ਪੰਜਾਹ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਦੋਂ ਦੇਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਜਨ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਂ ਦੱਸੋ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੇਗਾ?' ਫਰੀਸੀ ਬੋਲਿਆ, 'ਉਹ, ਜਿਸਦਾ ਅਧਿਕ ਪੈਸਾ ਉਸਨੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ।' ਪ੍ਰਭੂ ਈਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਠੀਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰੰਤੂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਧੋਤੇ। ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂੰਝਿਆ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਸਨੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਇਸਨੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਇਤਰ ਮਲਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਨੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਿਆ।' ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਈਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਹੋ ਗਏ। ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ।'