ਯੋਗ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਿਵ ਹੈ ਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ

ਓਮ ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਏ. -'ਓਮ' ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਫਿਰ ਨਮਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ. 'ਸਤਿਅਮ, ਸ਼ਿਵਮ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਮ' - ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ- ਬ੍ਰਹਮ ਅਰਥਾਤ ਪਰਮਾਤਮਾ. ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਹੈ ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸੁੰਦਰਮ ਹੈ ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ. ਅਰਥਾਤ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਬਤੀ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਵੀ ਜਾਨਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਣਾ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈ- ਯੋਗ. ਸ਼ਿਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ 'ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂ ਹੈ'- ਇਸ ਪਸ਼ੂਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੀ ਯੋਗ ਅਤੇ ਤੰਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਹੈ. ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ ਹਨ- ਜਾਗਰਣ, ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ. ਤੰਤਰ ਹੈ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਮਾਰਗ. ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਪਰਮ ਤੱਤ ਜਾਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪਾਰਬਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇਹ ਮਾਰਗ ਦੱਸਿਆ. ਸ਼ਿਵ ਦੁਆਰਾ ਮਾਂ ਪਾਰਬਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੂੜ-ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਿਆਨ ਸੀ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਅਨੇਕਾਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹੋ ਚੱਲੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਗਿਆਨਯੋਗ ਅਤੇ ਤੰਤਰ ਦੇ ਮੂਲ ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ. 'ਵਿਗਿਆਨ ਭੈਰਵ ਤੰਤਰ' ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੁਆਰਾ ਪਾਰਬਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਗਏ 112 ਧਿਆਨ ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਸੰਕਲਨ ਹੈ. ਯੋਗਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ 'ਵਿਗਿਆਨ ਭੈਰਵ ਤੰਤਰ' ਅਤੇ 'ਸ਼ਿਵ ਸੰਹਿਤਾ' ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਖਿਆ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ. ਤੰਤਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਤੰਤਰ ਜਾਂ ਵਾਮਯੋਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹਠਯੋਗ ਦੀ ਹੈ. ਆਦਿ ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਾਰੰਭ. ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਦਿਦੇਵ ਜਾਂ ਆਦਿਨਾਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਨਾਥ ਅਤੇ ਸ਼ੈਵ ਸੰਮਪ੍ਰਦਾ ਦੇ ਆਦਿਦੇਵ ਹਨ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਹੀ ਯੋਗ ਦਾ ਜਨਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਦਰ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦਰਸ਼ਨ ਪੌਰਾਣਿਕ ਕਾਲ ਆਉਂਦੇ-ਆਉਂਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਗਿਆ. ਵੇਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੂਦਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪੁਰਾਣ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਭਿੰਨ ਹੈ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ. ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਜੋ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਮਹਾਯੋਗੀ ਦੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ. ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੂਫੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਮੰਡਲ ਅਤੇ ਧੂਨਾ ਛੂਟ ਗਿਆ ਪਰ ਚਿਮਟਾ ਅਤੇ ਖੱਪਰ ਅੱਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੁੱਟਿਆ. ਜੋ ਮਾਲਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਹਰੇ ਪੀਲੇ, ਸਫੇਦ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਸਭ ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਹੀ ਹੈ. ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸਾਕਾਰ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਸ਼ੈਵ ਅਤੇ ਨਾਥ ਸੰਪਰਦਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਰੰਪਰਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਜੈਨ ਅਤੇ ਨਾਥ ਸੰਪਰਦਾ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਨਾਥ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਯੋਗੀ ਹੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਹੀ ਸਨ. ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਵਅੰਭੂ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਦਿਦੇਵ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ. ਤਿੱਬਤ ਸਥਿਤ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਰਬਤ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਰਿਹਾ. ਵਿਗਿਆਨਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੱਬਤ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭੂਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਟਿਆ ਤਾਂ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਕਟਨ ਹੋਇਆ. ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਭਿੰਨਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਪੁਰਾਣਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨਮਾਨੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ. ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸ਼ਿਵ ਯੋਗ : ਇਸ ਨੂੰ ਤੰਤਰ ਜਾਂ ਵਾਮਯੋਗ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਸ਼ਿਵਯੋਗ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਅਰਥਾਤ ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਤਿੰਨ ਅੰਗ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਚਾਲਨ ਅਧਿਕ ਰਿਹਾ ਹੈ.