ਅਜਾਦ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ

26 ਨਵੰਬਰ 1949 ਨੂੰ ਸੰਵਿਧਾਨ ਪਾਰਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ 26 ਜਨਵਰੀ 1950 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਗਣਤੰਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਜਾਗਰ ਹੋਇਆ. ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੈਲੇਨ ਚਟਰਜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਸਦ ਭਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਕਈ ਮੈਂਬਰ "ਵੰਦੇ ਮਾਤਰਮ" ਅਤੇ "ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਜੈ" ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਲਗਾ ਰਹੇ ਸੀ. ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਦ ਭਵਨ ਗੁੰਜ ਉਠਿਆ ਸੀ. ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਡਾ. ਰਾਜਿੰਦਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਬੋਧਨ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ. ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਮੈਂ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਪੱਖ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਣਗੇ. ਇਹ ਅਨੋਖੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਖਣਗੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਨੋਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਿਤਾ ਨੇ ਸਿਖਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੇ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਜਾਦੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ. ਕਮਜੋਰ ਤੋ ਕਮਜੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਗਣਤੰਤਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਚਲਾਏ. ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੋ. ਸੰਵਿਧਾਨ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸਤਰ "ਜਨ ਗਣ ਮਨ" ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਗਾਨ ਪੁਰਣਿਮਾ ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ. ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਨੇ ਹੀ 24 ਜਨਵਰੀ 1950 ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੱਤਰ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਰਾਜਿੰਦਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਗਣਤੰਤਰ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ. 26 ਜਨਵਰੀ 1950 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਗਣਰਾਜ ਹੋ ਗਿਆ. ਹੁਣ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਦਰਬਾਰ ਹਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 26 ਜਨਵਰੀ 1950 ਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕ ਉੱਠਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਗਵਰਮੇਂਟ ਹਾਉਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਉੱਥੇ 500 ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਜਮਾਂ ਸੀ. ਕਾਲੀ ਅਚਕਨ ਅਤੇ ਗਾਂਧੀ ਟੋਪੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਡਾ. ਰਾਜਿੰਦਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਜ ਸਰ ਹੀਰਾਲਾਲ ਕਾਨਿਯਾ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਗੋਪਨਿਯਤਾ ਦੀ ਸੌਂਹ ਚੁੱਕੀ.