ਭੋਜਨ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ਰੀਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੁੱਖ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਜਰੂਰਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਸਵਸਥ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਭੋਜਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੂਲ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਕਦ ਕਿੰਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਏ, ਇਹ ਇੱਕ ਜਰੂਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ. ਭੋਜਨ ਦਾ ਅਰਥ ਕੇਵਲ ਪੇਟ ਭਰਨਾ ਨਹੀਂ ਜਦਕਿ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣਾ ਵੀ ਹੈ. ਜੋ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰੋ ਉਹ ਪੋਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੋਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਪੋਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ ਮਹਿੰਗਾ ਹੀ ਹੋਵੇ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਸਬਜੀਆਂ, ਦਾਲਾਂ, ਅੰਕੁਰਿਤ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਮੌਸਮੀ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨ ਚਾਹੀਦਾ. ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਤੋਂ ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਦੂਰ ਹੀ ਰਹੋ. ਭੋਜਨ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ. ਸ਼ਾਕਾਹਾਰ ਭੋਜਨ ਮਾਸਹਾਰ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਕਰਤਿ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ. ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਨਮਕ, ਮਿਰਚ-ਮਸਾਲੇ ਅਤੇ ਤੇਲ, ਘੀ ਆਦਿ ਸੀਮਿਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾਓ. ਵੱਧ ਮਸਾਲੇ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਡਾਈਬਿਟਿਜ਼, ਹਾਈ ਬਲਡ ਪ੍ਰੇਸ਼ਰ,ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਪਿਲਿਆ ਆਦਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਬੂ ਕਰੋ. ਆਮਤੌਰ ਤੇ ਲੋਕ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਛਰਹਰੇ ਬਦਨ ਦੇ ਲਈ ਡਾਈਟਿੰਗ ਕਰ ਕੇ ਘੱਟ ਖਾਂਦੀ ਹੈ. ਡਾਈਟਿੰਗ ਕਰਨਾ ਵੀ ਗਲਤ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਓਹ ਕਮਜੋਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਬਗੈਰ ਭੁੱਖ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਫਿਰ ਓਹ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸੁਆਦੀ ਹੋਵੇ.
ਦੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 6 ਤੋਂ 8 ਘੰਟੇ ਦਾ ਅੰਤਰ ਹੋਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸਵੇਰੇ 11 ਵਜੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ 7 ਵਜੇ ਤੱਕ ਖਾਨਾ ਖਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਖਾਨਾ ਸਦਾ ਤਾਜਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਬੇਹਾ ਭੋਜਨ ਕਈ ਵਾਰ ਜਹਿਰ ਬੰਨ ਜਂਦਾ ਹੈ. ਕੜੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦਮ ਖਾਨਾ ਨਾ ਖਾਓ, ਕੁੱਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਖਾਓ. ਭੋਜਨ ਦੇ ਇੱਕ ਦਮ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ.
ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਜਲਦਬਾਜੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਛੋਟੀ ਗਰਾਈਆ ਲੈ ਕੇ ਚਬਾ ਚਬਾ ਕੇ ਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਬਾ ਚਬਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ.
ਭੋਜਨ ਦੇ ਠੀਕ ਬਾਅਦ ਚਾਹ, ਕਾਫੀ ਕੋਲਡ ਡ੍ਰਿੰਕ ਜਾ ਆਈਸਕ੍ਰੀਮ ਦਾ ਸੇਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹਜਮ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਦਿਨ ਭਰ ਵਿੱਚ ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ 10-12 ਗਿਲਾਸ ਪਾਣੀ ਜਰੂਰ ਪੀਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ 15-20 ਗਿਲਾਸ ਪਾਣੀ ਪੀਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਸ਼ ਜਰੂਰ ਕਰੋ.
|