ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅੰਤ ਮਨੋਰਮ, ਮਨੋਹਾਰੀ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਨਜ਼ਾਰਾ ਜੇਕਰ ਕਿਤੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ. ਯਾਤਰੀ ਜੇਕਰ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਕਿਤੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਉਭਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਕੁੱਲੂ-ਮਨਾਲੀ. ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦਾ ਸਵਰਗ ਕਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਜਗਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੀ ਖੂਬੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਘੁੰਮਣ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ.
ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਹਿਮ ਪਰਬਤ ਸ਼ਿਖਰ ਆਸਮਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਹਰੀ-ਭਰੀ ਘਾਟੀਆਂ ਥੱਲੇ ਹੀ ਥੱਲੇ ਚਲਦੀ ਚਲਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਕਲ-ਕਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਨਿਰਮਲ ਨਦੀਆਂ ਤੇਜ ਚਾਲ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਝੀਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਕਿਸੇ ਸਮਮੋਹਨ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਕੂਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਇਸ ਅੰਚਲ ਨਾਲ ਕਈ ਗਾਥਾਵਾਂ, ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦੇਖੋ ਜਾਂ ਫਿਰ ਪਰਬਤ ਰੋਹਣ ਕਰੋ ਜਾਂ ਪੈਰਾਗਲਾਇਡਿੰਗ, ਸਕੀਇੰਗ, ਬਰਫ਼ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਸਕੈਟਿੰਗ ਜਾਂ ਫਿਰ ਗੋਲਫ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਓ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ.
ਕੁੱਲੂ
ਕੁੱਲੂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਸੰਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੁੱਲੂ ਜਿਹੀ ਜਗਾ ਲਾਜਵਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਜਦੋਂ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉਪਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ. ਢਲਾਨਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਨਜ਼ਰ ਦੌੜਾਉ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਸਭ ਪਾਸੇ ਬਿਖਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਨੀਲਾ ਆਸਮਾਨ ਇੱਕ ਦਮ ਨਿਰਮਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ.
ਦਿਸੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਹਰਿਆਲੀ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ-ਚੌੜੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਦਰੱਖਤ ਸਿਰ ਉਠਾਏ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਸਰਦੀਆਂ ਆਉਣ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਜਿਹੀ ਵਿਛ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਪੱਛਮੀ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਨੁਮਾ ਜਗਾ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਨਵ ਬਸਤੀਆਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸੀਮਾ ਮੰਨਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੁਲਾਤਪੀਠ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਪਰ ਮਹਾਕਾਵਾਂ-ਰਾਮਾਇਣ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਉਲੇਖ ਇਸੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਮਨਾਲੀ
ਮਾਨਵਾਲਿਆ ਜਾਣੀ ਮਨੂ ਦੇ ਆਵਾਸ ਤੋਂ ਮਨਾਲੀ ਦਾ ਨਾਮ ਪਿਆ ਹੈ. ਮਨੂ ਜੋ ਮਾਨਵ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਵਾਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨੋਰਮ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ. ਮਨਾਲੀ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜੋਏ ਹੋਏ ਹੈ. ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦਾ ਸ਼ਾਨ, ਨਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਗੁਜਰਦੀ ਵਿਆਸ ਨਦੀ, ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹਰੀ-ਭਰੀ ਘਾਟੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਰਦੀਆਂ ਬੱਕਰੀਆਂ, ਸੇਬਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਅਤੇ ਲੋਕ ਗੀਤ ਇਸਦੀ ਛਟਾ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਚੰਨ ਲਗਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯਾਤਰੀ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ.
ਮਨਾਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਸਪਾਸ ਦੇ ਹਰੇ ਭਰੇ ਖੇਤਰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੈਰ ਦੀ ਦਾਵਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ ਪਰਬਤ ਪਰਬਤ ਰੋਹਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਅਧਿਕ ਰੋਮਾਂਚ ਦੇ ਪਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੇਲੀ ਸਕੀਇੰਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅ ਸਥਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ.
ਕੀ ਦੇਖੀਏ
ਕੁੱਲੂ- ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਿਖਰੀ ਪਈ ਹੈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਉ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਪਏਗਾ ਫਿਰ ਵੀ ਰੋਰਿਖ ਕਲਾ ਦੀਰਘਾ, ਊਰੂਸਵਤੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਲੋਕ ਕਲਾ ਸੰਗ੍ਰ੍ਹਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਬਲਾ ਬੁੱਧ ਥੰਗਲਾ ਕਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹਨ.
ਪੂਜਾ ਸਥਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਬਾੜੀ ਮੰਦਿਰ, ਰਘੂਨਾਥ ਮੰਦਿਰ, ਬਿਜਲੀ ਮਹਾਦੇਰੂ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣੋ ਦੇਵੀ ਮੰਦਿਰ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਖੋ.
ਮਨਾਲੀ-
ਇੱਥੇ ਕੋਠੀ, ਵਨ ਵਿਹਾਰ, ਤਿੱਬਤੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਮਾਲ, ਰਹਾਲਾ ਪ੍ਰਪਾਤ, ਰੋਹਤਾਂਗ ਦਰਰਾ, ਸੋਲਾਂਗ ਘਾਟੀ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇਵੀ ਮੰਦਿਰ, ਜਗਤਸੁਖ ਮੰਦਿਰ ਆਦਿ ਦਰਸ਼ਨੀ ਸਥਲ ਹਨ.
ਮਨੀਕਰਨ-
ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਪੌਰਾਣਿਕ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਕੰਨ ਦਾ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਝੁਮਕਾ ਇੱਥੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਜਗਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮਨੀਕਰਨ ਪਿਆ ਹੈ. ਮਨਾਲੀ ਤੋਂ 85 ਅਤੇ ਕੁੱਲੂ ਤੋਂ 45 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਪਰਬਤੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਸਥਲ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਬਰਫ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਹੈ. ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਇਸ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਚਸ਼ਮਾ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਪਾਣੀ ਏਨਾ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਲ, ਚਾਵਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਕਿਵੇਂ ਜਾਈਏ
ਸੜਕ ਮਾਰਗ- ਟੈਕਸੀ ਅਤੇ ਲਗਜਰੀ ਬੱਸਾਂ ਦਿੱਲੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਕੁੱਲੂ ਤੋਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਮਨਾਲੀ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਆਉਣ ਲਈ ਬਸ ਸੇਵਾ ਉਪਲਬਧ ਹੈ.
ਹਵਾਈ ਮਾਰਗ- ਨਜ਼ਦੀਕ ਦਾ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਭੁੰਤਰ ਹੈ. ਇਹ ਕੁੱਲੂ ਤੋਂ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਮਨਾਲੀ ਤੋਂ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ.
ਰੇਲ ਮਾਰਗ- ਨਜ਼ਦੀਕ ਦੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਸ਼ਿਮਲਾ ਅਤੇ ਜੋਗਿੰਦਰ ਨਗਰ ਹਨ.
ਤਾਪਮਾਨ- ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਤਮ 26 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ, ਨਿਊਨਤਮ 12 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ, ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਤਮ 12 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ, ਨਿਊਨਤਮ ਜ਼ੀਰੋ ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਘੱਟ.
ਕਿੱਥੇ ਠਹਿਰੋ- ਹੋਟਲ ਮਨਾਲਸੂ, ਐਚਪੀਟੀਡੀਸੀ ਲਾਂਗ ਹਟਸ ਵਿੱਚ. ਦੂਸਰੇ ਹੋਟਲਾਂ ਲਈ ਮਨਾਲੀ ਸਥਿਤ ਯਾਤਰੀ ਕੇਂਦਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ. |
ਸੁਝਾਅ ਪ੍ਰਤਿਕਿਰਿਆ
